- Ponieważ pozwalasz zabiorę

„— Ponieważ pozwalasz, zabiorę ją z sobą, pojedzie karetą.
— No, ale co będzie z podobieństwem do małżonki delfina, trzeba się nad tym zastanowić, książę.
— Już się zastanowiłem. To podobieństwo zniknie w ciągu kwadransa pod wprawną ręką Raftego. Ręczę ci za to... Napisz słówko do córki, baronie, zaznaczając, jaką wagę przywiązujesz do tego, aby miała pokojówkę i żeby ta pokojówka nazywała się Nicole.
— Czy uważasz za konieczne, aby nazywała się Nicole
— Żadna inna nie potrafiłaby jej zastąpić.
— A więc napiszę natychmiast.
I za chwilę już baron wręczył księciu Richelieu list.
— A pouczenia dla Nicole, książę
—Sam to załaiwię. Czy jest pojętna Baron uśmiechnął się.
— Powierzasz ją więc mojej opiece, prawda — rzekł Richelieu.
, — Powierzam ci ją, zrób dla jej dobra, co tylko będzie można.
— Nicole, jedziemy — zawołał książę wstając. — Pośpiesz
Nie trzeba było tego Nicole dwa razy powtarzać. Nie prosząc nawet barona o pozwolenie, zebrała w ciągu pięciu minut swoje rzeczy w małe zawiniątko i lekkim krokiem jakby na skrzydłach podbiegła do książęcego stangreta.
Richelieu pożegnał się z przyjacielem, który jeszcze raz podziękował za przysługę wyświadczoną Filipowi de Taver
O Andrei nie padło ani jedno słowo. Znaczyło to więcej, niżby o niej mówiono.“(15)