4 Neurohormonalne leczenie raka-Wykorzystując

„4. Neurohormonalne leczenie raka
Wykorzystując doświadczenia z leczniczym stosowaniem w niepłodności agonistów hormonów podwzgórzowych, A. V. Schally i współpracownicy uzyskali w 1981 roku za pomocą jednego z takich agonistów (DTrp6LHRH) regresję raka prostaty u szczurów. Analog ten czterokrotnie wydłuża czas podwajania się komórek nowotworowych, hamuje wydzielanie jąder, obniża ich ciężar oraz ciężar prostaty, ale nie zmienia masy przysadki. Obniża też poziom gonadotropin (LH i FSH), prolaktyny i testosteronu, a podnosi stężenie progesteronu. W ten sposób po raz pierwszy wykazano potencjalną kliniczną możliwość leczenia tym związkiem raków prostaty i innych guzów hormonalnozależnych. Mechanizm tego działania, oprócz głównego efektu na poziomie przysadki, obejmuje także gonady i bezpośrednio nowotwór, gdzie stwierdza się receptory dla LHRH. Przewidywania te w pełni potwierdziły się u ludzi.
Przedłużone stosowanie DTrp6LHRH u ludzi powoduje „medyczną" kastrację, eliminując równocześnie psychiczne urazy towarzyszące kastracji chirurgicznej, zwłaszcza niepotrzebnie przeprowadzonej w przypadkach niewrażliwości hormonalnej raka. Lek ten może być użyty diagnostycznie właśnie dla stwierdzenia tej wrażliwości. Nie daje on też ubocznych efektów związanych z leczeniem hormonami estrogennymi (dolegliwości i objawy naczyniowosercowe, wątrobowe, piersiowe).“(6)